Końcówka lat 80. minionego wieku była w Polsce okresem pogarszającej się sytuacji gospodarczej. Odczuwało to także drogownictwo. Przykład: w latach 1977÷1989 nakłady finansowe na drogi zamiejskie, uległy zmniejszeniu aż o ok. 50%.
Tak się niekorzystnie złożyło, że modernizację drogi Olsztyn – Szczytno rozpoczęto w okresie pogarszającej się sytuacji gospodarczej kraju. To m.in. zadecydowało o zmianie przekroju drogi w celu obniżenia kosztów robót. Dlatego pierwotnie przewidziane obustronne umocnione pobocza wykonano tylko jednostronnie i też nie na całych odcinkach objętych przebudową. Wykonano je jednostronnie tylko na wylocie ze Szczytna do skrzyżowania z drogą do Jedwabna oraz na odcinku Pasym – Pasym PKP. W okresie późniejszym na odcinku Pasym – Pasym PKP zlikwidowano wydzielone oznakowaniem poziomym jednostronne pobocze umocnione i wyznaczono obustronne pobocza umocnione o odpowiednio zmniejszonej szerokości.
Ponadto w celu obniżenia kosztów robót podjęto decyzję o zmniejszeniu grubości warstwy wiążącej z mieszanki asfaltowej z 8 cm do 4 cm. Robotami na drodze DK 53 kierował Eugeniusz Szagała. Charakteryzowała go duża rzetelność i dokładność oraz odpowiedzialność za powierzone obowiązki. Doskonale sobie radził z kierowaniem robotami oraz prowadzeniem osobiście obsługi geodezyjnej budowy. Od czerwca 1984 roku wspomagał go z powodzeniem inż. Tadeusz Grzeszczyk, absolwent szczycieńskiego Technikum Drogowego i Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych w Wrocławiu, późniejszy Dyrektor Miejskiego Domu Kultury w Szczytnie.{akeebasubs !*}
Aby zapoznać się z pełną treścią artykułu zachęcamy
do wykupienia e-prenumeraty.
Na pierwszym odcinku realizowanym od 1978 roku, tj. wzdłuż linii kolejowej, zaprojektowano podbudowę z kruszywa stabilizowanego cementem wymieszanego w betoniarce. W wykonanie podbudowy z kruszywa stabilizowanego cementem zaangażowane były wszystkie węzły betoniarskie w Szczytnie i okolicach, a mianowicie: węzeł „Wodrolu” zlokalizowany przy ul. Mrongowiusza, węzeł Zakładu Budownictwa Rolniczego w Kamionku i węzeł Rejonu Dróg Publicznych w Szczytnie zlokalizowany na Lipowej Górze. Osłonę laboratoryjną produkcji na wszystkich węzłach oraz robót na placu budowy zabezpieczało Laboratorium Zakładowe RDP w Szczytnie.
Zakres wymaganych badań laboratoryjnych był znaczący. Każdego dnia wykonywano badania wskaźników zagęszczenia podłoża, badania wskaźników zagęszczenia podbudowy, sporządzano próbki walcowe do późniejszych badań wytrzymałości na ściskanie z produkcji każdego węzła. Na wszystkich węzłach betoniarskich wykonywano badania właściwości każdej partii kruszywa, badania wilgotności kruszywa i bieżące korekty recept, a w szczególności dozowania wody (co miało decydujący wpływ na zagęszczalność podbudowy). Niezależnie od tego laboratorium obsługiwało pozostałe procesy produkcyjne na wytwórni (wytwarzanie mieszanek asfaltowych) i roboty na pozostałych budowach. Tak więc laboratorium miało pracy co nie miara.
Cdn.
Krzysztof Połukord{/akeebasubs}