Dzisiaj proponuję zastanowić się nad współczesnym znaczeniem określenia honor.

Dodaj komentarz

Tytuł dzisiejszego felietonu ma charakter symboliczny. Niegdyś owo tytułowe określenie miało charakter pejoratywny i dotyczyło absolwentów uczelni technicznych.

Dodaj komentarz

Wiele razy pisałem na tematy muzyczne. Najczęściej o tradycyjnym jazzie, bo to mój ulubiony gatunek.

Dodaj komentarz

Kolejnych pięć letnich sezonów spędziłem na ratuszowej wieży. Każdego roku, od połowy czerwca do połowy września.

Dodaj komentarz

Tydzień temu napisałem o Wiesławie Gołasie, jednym z najdowcipniejszych aktorów.

Dodaj komentarz

Kilka dni temu zmarł, w wieku 90 lat, Wiesław Gołas. Aktor znakomity w każdej roli, ale przede wszystkim geniusz komedii. Artysta obdarzony nieprawdopodobnym wręcz poczuciem humoru, które wyróżniało go w prywatnym, codziennym życiu, a on potrafił, jak mało kto, wykorzystać tę swoją „przypadłość” zawodowo, czyli na deskach teatru i estrady.

Dodaj komentarz

O czym tu napisać w czasie, kiedy czekamy na kolejną falę pandemiczną. Kiedy sytuacja na granicy białoruskiej staje się coraz groźniejsza, a kraj nasz kłóci się z Unią Europejską o interpretację prawniczych reguł.

Dodaj komentarz

Jest taka piosenka, śpiewana przez Krystynę Prońko, „Jutro zaczyna się tu sezon”. Parafrazując ów utwór, powinienem napisać - jutro już kończy się tu sezon. Ano właśnie kończy się. Szkoda, bo moim zdaniem wcale nieźle się udał.

Dodaj komentarz

Dzisiaj postanowiłem napisać kilka słów o tym, czym właściwie jest rozrywka. Według słownika jest to działanie mające na celu dostarczenie przyjemności. Jasne i oczywiste. Niemniej zanim zacznę opowiadać o rozlicznych formach owych przyjemności, pozwolę sobie na dywagację etymologiczną. Czyli skąd wzięło się tak dziwne, a nawet dwuznaczne słowo rozrywka, aby nazwać nim coś miłego i radosnego.

Dodaj komentarz

Skąd ten tytuł? Ano minęło już półtora miesiąca, odkąd zagnieździłem się na ratuszowej wieży. Jej ostatnia kondygnacja, to wszak najwyższe piętro w Szczytnie (wg współczesnych standardów budowlanych - dwunaste). Zatem moje spostrzeżenia dotyczyć będą szczycieńskiej turystyki, ale obejmującej wyłącznie tę grupę wielbicieli Mazur, która raczyła odwiedzić ów charakterystyczny dla Szczytna, widokowy obiekt.

Dodaj komentarz

Od trzynastu lat organizuję, przy pomocy Towarzystwa Przyjaciół Muzeum w Szczytnie, jazzowy wieczór pod taką nazwą, jak tytuł dzisiejszego felietonu. Trochę na wzór Iławy, gdzie od wielu, wielu lat odbywają się słynne festiwale jazzu tradycyjnego „Złota Tarka”. Oczywiście nasza, szczycieńska impreza, w porównaniu z Iławą, jest uroczystością niewielką. Nie mniej już od dawna rozniosło się po muzycznej Polsce, że sierpniowy występ w Szczytnie, to także nobilitacja dla jazzowego zespołu. Czyli Mazury górą! Informując o powyższym, chcę zaznaczyć, że co roku, mniej więcej dwa miesiące przed imprezą, otrzymuję telefony oraz maile od jazzowych zespołów z różnych miast, które chciałyby zagrać w Szczytnie.

Dodaj komentarz

Kilka dni temu zmarł, w wieku lat 93, Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz. Jeden z najważniejszych muzyków jazzowych na polskiej, powojennej estradzie. Współtwórca historii tego rodzaju muzyki. Przy tym kompozytor wielu, wręcz kultowych, filmowych ścieżek dźwiękowych. Także niezapomnianych, przebojowych piosenek. Poznałem mistrza osobiście w roku 2001, podczas otwarcia w Warszawie jazzowego klubu „Tygmont”, ale jego twórczość uwielbiałem od zawsze. Do „Tygmontu” jeszcze wrócę. Zacznijmy opowieść o Jerzym „Dudusiu” Matuszkiewiczu od początku jego artystycznych działań.

Dodaj komentarz

W zasadzie, to chodzi mi o piosenkę polską. Szczególnie z czasów tużpowojennych, czyli z lat pięćdziesiątych oraz początku sześćdziesiątych.

Dodaj komentarz

Upał. Sobotę i niedzielę spędzam na ratuszowej wieży. Przez okienka przyglądam się Festiwalowi Food Trucków, czyli tłumacząc obce słowa na język polski - Festiwal Barobusów. Historycznie rzecz biorąc tradycyjne, rodzime barobusy oferowały na ogół bigos, albo fasolkę po bretońsku.

Dodaj komentarz

Właśnie przeczytałem świeżo wydaną książkę, autorstwa Jana Suzina, pod tytułem „Nieźle się zapowiadało”.

Dodaj komentarz

Ten felieton piszę w niedzielę 3 lipca, na ratuszowej wieży. Tutaj „rezyduję” od dziewięciu dni. Obserwuję z okien wieży plac Juranda, łącznie z odcinkiem ulicy Spacerowej, a także fragmentem plaży oraz ruin zamku. Miałem nadzieję, że na podstawie owych obserwacji będę miał okazję entuzjastycznie opisać początek sezonu turystycznego w Szczytnie.

Dodaj komentarz

22 czerwca zmarł reżyser filmowy Krzysztof Gradowski. Nie zaliczano go do tak znaczących postaci jak Wajda, Kutz, czy Kieślowski, a jednak, dzięki serii efektownych i dość szalonych filmów dla dzieci, o panu Kleksie, wszedł do grupy polskich, kinowych znakomitości. Tak się składa, że przez kilka lat ściśle współpracowałem z Krzysztofem, aczkolwiek nie przy realizacji filmów o Ambrożym Kleksie.

Dodaj komentarz

Dwa tygodnie temu pisałem o „polskiej specjalności”, czyli o tak zwanej ułańskiej fantazji.

Dodaj komentarz

Dziesięć dni temu udostępniono zwiedzającym zrewitalizowane ruiny XIV-wiecznego zamku krzyżackiego w Szczytnie.

Dodaj komentarz

Ułańska fantazja. Co to oznacza? Otóż jest to sformułowanie z dawnych epok, dzisiaj już historyczne.

Dodaj komentarz