Mój poprzedni felieton poświęciłem herbacie. Przy tej okazji wymieniłem kilka terminów z więziennej grypsery, związanych z owym popularnym napojem.

Dodaj komentarz

Tytuł felietonu to pytanie, które jest najczęściej używanym, codziennym zwrotem. Kiedy przychodzimy na jakiekolwiek spotkanie, czy to prywatne, czy biznesowe, zaraz po przywitaniu pada sakramentalne „kawa czy herbata?”. Witam zatem czytelników i od razu na owo pytanie odpowiadam - herbata.

Dodaj komentarz

Przygnębiającą jest pora jesieni. Oto kilka dni temu zmarł kolejny, wspaniały polski artysta. Sylwester Chęciński - reżyser filmowy. Niezrównany twórca wielu filmów komediowych. W niezbyt kolorowym świecie PRL potrafił on rozbawić nas, jak mało kto. A było to nam bardzo potrzebne w owych latach.

Dodaj komentarz

Po raz kolejny nasz wieszcz Adam Mickiewicz został uznany za szkodnika.

Dodaj komentarz

Świat się zmienia. Żyjemy inaczej, toteż i podróżujemy w zupełnie inny sposób. Tysiące samolotów przenosi nas błyskawicznie w odległe miejsca.

Dodaj komentarz

W moim wieku żyje się wspomnieniami. W bardzo, bardzo dawnych czasach dane mi było garściami korzystać z uroków życia pośród warszawskiej, artystycznej bohemy. Ale dzisiaj, po kilkudziesięciu latach... Pozwolę sobie zacytować fragment przedwojennego, kabaretowego wierszyka Adolfa Dymszy: Człek się do pierwszych wtedy zaliczał - komik, ekscentryk, bim-bom, dzisiaj już człowiek cokolwiek spierniczał, w sercu tęsknica i srom. Graj mi Cyganie, wina mi dać, ech kurczę pieczone, psia mać.

Dodaj komentarz

Mimo że dzisiejszy felieton zapowiedziałem tytułem książki Jarosława Iwaszkiewicza, nie będzie on miał nic wspólnego ze słynną, trzytomową sagą.

Dodaj komentarz

Jesień. Koniec października i listopad, to smutne miesiące. Wiele osób w tym czasie opuszcza nas i udaje się w zaświaty.

Dodaj komentarz

Kilka dni temu zmarł, w wieku 87 lat, Ryszard Filipski. Był znakomitym aktorem.

Dodaj komentarz

Swój felieton sprzed tygodnia, pod tytułem „Honor”, zakończyłem postanowieniem, że poszukam, w swojej domowej bibliotece, książki „Polski Kodeks Honorowy” autorstwa Władysława Boziewicza.

Dodaj komentarz

Dzisiaj proponuję zastanowić się nad współczesnym znaczeniem określenia honor.

Dodaj komentarz

Tytuł dzisiejszego felietonu ma charakter symboliczny. Niegdyś owo tytułowe określenie miało charakter pejoratywny i dotyczyło absolwentów uczelni technicznych.

Dodaj komentarz

Wiele razy pisałem na tematy muzyczne. Najczęściej o tradycyjnym jazzie, bo to mój ulubiony gatunek.

Dodaj komentarz

Kolejnych pięć letnich sezonów spędziłem na ratuszowej wieży. Każdego roku, od połowy czerwca do połowy września.

Dodaj komentarz

Tydzień temu napisałem o Wiesławie Gołasie, jednym z najdowcipniejszych aktorów.

Dodaj komentarz

Kilka dni temu zmarł, w wieku 90 lat, Wiesław Gołas. Aktor znakomity w każdej roli, ale przede wszystkim geniusz komedii. Artysta obdarzony nieprawdopodobnym wręcz poczuciem humoru, które wyróżniało go w prywatnym, codziennym życiu, a on potrafił, jak mało kto, wykorzystać tę swoją „przypadłość” zawodowo, czyli na deskach teatru i estrady.

Dodaj komentarz

O czym tu napisać w czasie, kiedy czekamy na kolejną falę pandemiczną. Kiedy sytuacja na granicy białoruskiej staje się coraz groźniejsza, a kraj nasz kłóci się z Unią Europejską o interpretację prawniczych reguł.

Dodaj komentarz

Jest taka piosenka, śpiewana przez Krystynę Prońko, „Jutro zaczyna się tu sezon”. Parafrazując ów utwór, powinienem napisać - jutro już kończy się tu sezon. Ano właśnie kończy się. Szkoda, bo moim zdaniem wcale nieźle się udał.

Dodaj komentarz

Dzisiaj postanowiłem napisać kilka słów o tym, czym właściwie jest rozrywka. Według słownika jest to działanie mające na celu dostarczenie przyjemności. Jasne i oczywiste. Niemniej zanim zacznę opowiadać o rozlicznych formach owych przyjemności, pozwolę sobie na dywagację etymologiczną. Czyli skąd wzięło się tak dziwne, a nawet dwuznaczne słowo rozrywka, aby nazwać nim coś miłego i radosnego.

Dodaj komentarz

Skąd ten tytuł? Ano minęło już półtora miesiąca, odkąd zagnieździłem się na ratuszowej wieży. Jej ostatnia kondygnacja, to wszak najwyższe piętro w Szczytnie (wg współczesnych standardów budowlanych - dwunaste). Zatem moje spostrzeżenia dotyczyć będą szczycieńskiej turystyki, ale obejmującej wyłącznie tę grupę wielbicieli Mazur, która raczyła odwiedzić ów charakterystyczny dla Szczytna, widokowy obiekt.

Dodaj komentarz