Jak nietrudno zauważyć, lubię pisać w moich felietonach głównie o przeróżnych dyrdymałkach.

Trochę wspomnień, trochę światowych i miejscowych ciekawostek. W miarę możliwości na wesoło. Jak ognia unikam tematów światopoglądowych, a szczególnie politycznych. Pozostawiam takie sprawy dziennikarzom zawodowym, którzy, niejako z racji swojej profesji, śledzą na bieżąco przebieg owych wiekopomnych wydarzeń. Nie mniej trudno jest mi uciec od otaczającej nas rzeczywistości. Szczególnie teraz, bowiem od pół roku żyjemy w jakimś koszmarnym czasie. Z jednej strony kolejna fala groźnej pandemii, z drugiej bezpardonowa, polityczna walka o władzę. Najpierw „cyrk” z wyborami, obecnie cyniczne rozgrywki wewnętrzne. Nie mam ambicji konkurować z profesjonalnymi komentatorami aktualnych wydarzeń, odczuwam jednak potrzebę wypowiedzenia się w kilku sprawach związanych z otaczającym nas szaleństwem.

Co do pandemii, to trzeba przyznać, że żyjemy w jednym z bezpieczniejszych regionów. Od kilku miesięcy, mimo końca lata, wciąż mieszkają tu, w swoich letnich, wakacyjnych domach liczni warszawiacy, a także, jak sądzę, stali mieszkańcy innych, wielkich miast polskich. Co do warszawiaków, to osobiście znam kilkoro. Ja sam nie byłem w Warszawie od poprzedniej jesieni, choć zawsze starałem się odwiedzać moje rodzinne miasto przynajmniej dwa, trzy razy w roku. Póki co, nadal nie wybieram się tam. Ze strachu. {akeebasubs !*}

{/akeebasubs}{akeebasubs *} Mimo że nasz region, to szczególna enklawa pozornego bezpieczeństwa, z przyjemnością stwierdzam zdyscyplinowanie mieszkańców Szczytna odnośnie zalecanych, profilaktycznych zachowań. Oto znów obowiązuje noszenie maseczek na ulicach miasta. Zauważyłem, że prawie wszyscy je noszą. Tymczasem, kiedy słyszę w telewizorze wypowiedzi, na temat bezpieczeństwa, przedstawicieli partii Konfederacja WiN, to „nóż mi się w kieszeni otwiera”. Nie wierzą oni w pandemię i już! Maseczek nosić nie będą, bo władza nie może czegoś takiego nakazać bez stosownej ustawy. Na złość wrednej władzy odmrożą sobie uszy. Poza tym maseczki, jak powszechnie wiadomo, nie zapobiegają rozprzestrzenianiu się wirusa. Dobra. Załóżmy, że co do tych maseczek, to do końca od zarazy one nas nie uchronią, ale w jakimś jednak procencie tak. Niech to będzie tylko 10%. To oznacza, że jeśli dzisiaj, w Polsce, każdego dnia zaraża się 5000 osób, to gdyby wszyscy nosili maseczki, owe dziesięć procent, czyli 500 osób uniknęłoby zarazy. Miesięcznie 15 000 Polaków. Ale taki pan Grzegorz Braun ma to głęboko... Co mu tam 45000 (kwartalnie) chorych rodaków wobec absolutu, jakim jest nadrzędność przepisów prawa.

Skoro zahaczyłem o politykę. Proszę spojrzeć na konkurujące ze sobą partie. Te opozycyjne i te rządowe, czyli Zjednoczoną Prawicę. Co do opozycji, to właściwie jest to koalicja, która nic nie znaczy. Ot, trochę popyskują, trochę pobarłożą - w końcu od tego są. I dobrze, bo najczęściej mają rację. A jednak, w większości, brak im rozmachu, wigoru, wiary. Niegdyś Borysa Budkę uważałem za rzadki okaz prawdziwego inteligenta pośród niezliczonej rzeszy tępawych, politycznych aparatczyków. Dzisiaj robi na mnie wrażenie żałośnie zagubionego. No, ale wygodnie jest być opozycją. Żadnej odpowiedzialności, a solidne, państwowe pieniądze dla drugiej, co do wielkości, organizacji partyjnej tak czy inaczej wpływają i jest co między siebie podzielić.

Jak powszechnie wiadomo, tak czy inaczej o wszystkim decyduje mamona. W polityce dokładnie tak samo jak wszędzie. Weźmy Zjednoczoną Prawicę. To są zwycięzcy i mają wszystko. A już pieniędzy do podziału bez ograniczeń. A jednak ostatnio walczą między sobą. Pazerność? Są u władzy. Próbują rządzić, ale efekty tych rządów uważam za raczej marne. Moim zdaniem wynika to z żenującego braku kadry przygotowanej do kierowania czymkolwiek. Tak jak rozpoczęli działalność od zniszczenia złotodajnych stadnin koni arabskich, tak dalej pakowali do różnych poważnych biznesów i resortów tych swoich nieprzygotowanych nieudaczników. Czasem tak sobie myślę, że wszyscy zdolni menedżerowie już dużo wcześniej załapali się na intratne posady. Za kolejnych, poprzednich rządów. PiS-owi pozostał tylko ten bidny, drugi rzut.

To było kilka moich osobistych, nieprofesjonalnych komentarzy. Ale na zakończenie pomarudzę jeszcze na temat komentatorów zawodowych, czyli telewizyjnych. Oglądam zarówno audycje TVP jak TVN i Polsat. Wszędzie podobny, agitacyjny bełkot, tyle że z różnych politycznie pozycji. Każdy pretekst jest dobry, żeby przywalić stronie przeciwnej. Na przykład ileż to razy musiałem obejrzeć na ekranie TVN, jak to Prezydent zdejmuje rękawiczkę, podając dłoń prezesowi Kaczyńskiemu. Komentowano to, jako wyraz czołobitności. Nie jestem, ani trochę, wielbicielem Pana Prezydenta. Jeszcze mniej Pana Prezesa, ale widzę tę sytuację inaczej. Przypuszczam, że Andrzej Duda otrzymał za młodu staranne wykształcenie. Także w dziedzinie savoir vivre. Podobnie jak ja. Mnie uczono, że jeśli ktoś podaje mi gołą rękę, a ja jestem w rękawiczkach, to szybko rękawiczkę zdejmuję. Prawdopodobnie w opisanej sytuacji zachowałbym się identycznie. Zupełnie bezmyślnie. Po prostu grzecznościowy nawyk.

Trochę sobie ponarzekałem. Na wszystko i wszystkich. Ot, taka autopsychoterapia. Na dzisiaj wystarczy. Życzę wszystkim czytelnikom zdrowia.

Andrzej Symonowicz{/akeebasubs}