Zimą najładniej wyglądają działki i ogrody, w których rosną drzewa i krzewy iglaste. Jeśli nie posiadamy ich, dobrze byłoby już teraz zastanawiać się, jakie rośliny posadzić wiosną, by nasza działka cieszyła oczy również w zimowe miesiące. Ponieważ nasze ogródki na ogół są niewielkie, warto uwzględnić w planach karłowate odmiany tych roślin. Pamiętajmy przy tym, że iglaki posiadają różne wymagania, różne kształty i kolory, dzięki czemu mogą tworzyć wspaniałą paletę urozmaiconej zieleni. Zdecydowana większość drzew i krzewów iglastych lubi słońce i dobrze rośnie na nasłonecznionych stanowiskach. Dość liczna jest również grupa iglaków, które mogą rosnąć w niewielkim półcieniu. Najmniej jest tych roślin nadających się do zacienionych miejsc. Przed wyborem roślin iglastych trzeba obowiązkowo upewnić się, czy dana odmiana może rosnąć w przewidywanym dla niej miejscu. Na nowej, zupełnie niezagospodarowanej działce, mocno nasłonecznionej można bez przeszkód sadzić świerki, sosny, modrzewie, jałowce, tuje (żywotniki), cyprysiki. Na działkach starszych bądź w starym ogrodzie z niedostakiem promieni słonecznych wybierzmy cisy, choiny, daglezję, świerk wschodni oraz niektóre tuje.

Iglaki na stanowiska

słoneczne

Wśród iglaków są takie odmiany, które nie tylko mogą, ale koniecznie powinny rosnąć na słońcu, gdyż w przeciwnym razie ich igły nie będą miały właściwgo koloru. Dotyczy to wszystkich drzew i krzewów o kolorowym zabarwieniu: żółtym, złocistym, srebrnym, niebieskim, szarym, a także pstrym, czyli takich, które na zielonych gałązkach mają naturalne białe, kremowe bądź żółte przebarwienia.

Iglaki na stanowiska

w półcieniu i cieniu

{akeebasubs !*}

Wybór iglaków mogących rosnąć w półcieniu i cieniu jest znacznie mniejszy, ale można znaleźć coś również interesującego do ciemniejszych zakątków działki. Wśród nich są rośliny uniwersalne a więc takie, które można posadzić także na słońcu, bowiem informacja, że mogą rosnąć w cieniu nie oznacza, że muszą tam jedynie rosnąć. Drzewa i krzewy do cienia mają ładną ciemnozieloną barwę, ich igły są często lekko błyszczące, jak to jest w przypadku cisów. Decydując się na posadzenie cisów musimy jednak liczyć się z tym, że rosną one zdecydowanie wolniej niż inne iglaki. Zatem od strony północnej zrezygnujmy z posadzenia złocistych tui i cyprysików a posadźmy tuje o zielonym zabarwieniu, np. tuję zachodnią Smaragd, Columnę. Zamiast świerka kłującego o srebrzystym zabarwieniu, wybierzmy świerk kaukaski, który ma ciemnozielone, krótkie, błyszczące i niekłujące igiełki.

Iglaste stożki,

kolumny czy kule?

Wiedza o przyszłym kształcie iglaków jest bardzo ważna jeśli zamierzamy posadzić drzewa i krzewy w zwartej kompozycji. Wówczas najlepiej tak zaprojektować, aby na środku rosły wysokie iglaki stożkowe i kolumnowe, pod nimi formy krzaczaste i kuliste, na skraju tej kompozycji mniejsze kule i płożące formy tych roślin jako doskonałe wykończenie. Kształt zbliżony do stożka ma wiele roślin iglastych. W grupie tej są między innymi świerki, jodły, jałowce, tuje, cyprysiki. Luźny stożek tworzą jodły i świerki, czyli tzw. choinki z gałązkami ułożonymi piętrowo i wyraźnym czubkiem. Natomiast formę zwartych stożków, które tworzą jednolitą ścianę z zieleni przybierają m.in.: żywotnik zachodni Smaragd, świerk biały, jałowiec chiński. W grupie kolumnowej najwięcej jest jałowców i tui. Prawie idealne kule tworzą takie żywotniki jak: Danica, Globosa, Golden Globe. Kłujące kule o gęsto ułożonych igłach to sosna górska Mops i sosna bośniacka Schmidtii, zaś luźniejszy, kulisty pokrój i niebieskawy kolor ma sosna wejmutka Nana. Podobne kształty przybierają także świerki miniaturowe, np. Baryi, Little Gem, Alberta Globe, Echiniformis.

Wymagania iglaków

Zdecydowana większość iglaków nie lubi miejsc mokrych i potrafi przetrzymywać okresowe susze. Natomiast zbyt nasiąknięta wodą ziemia może bardzo szybko zaszkodzić korzeniom, doprowadzając je do gnicia. Na wilgotnych glebach, a nawet lekko bagiennych mogą rosnąć: jałowce pospolite, modrzewie japońskie, tuje zachodnie, świerki pospolite, świerki białe i czarne. Niektóre z wymienionych roślin, np. jałowiec pospolity i jego przeróżne odmiany, z powodzeniem mogą rosnąć także na glebach suchych. Z kolei tui nie można uprawiać na glebach suchych i piaszczystych. W okresach suszy muszą być systematycznie podlewane. Większość iglaków wymaga gleby żyznej o odczynie kwaśnym lub zasadowym, stale umiarkowanie wilgotnej. Zdecydowanie mniejsze wymagania mają jałowce, które mogą rosnąć prawie na każdej glebie, ale bardzo suche podłoże znosi tylko jałowiec pospolity. Dla jałowców należy wybierać wyłącznie stanowiska słoneczne.

Stanisław Stefanowicz

Nalewka brzoskwiniowa

Duży słój do połowy napełnić dojrzałymi, pokrojonymi w ćwiartki brzoskwiniami, zasypać cukrem (50 dag cukru na każdy kilogram owoców), zostawić na noc. Następnego dnia dodać kilka pestek brzoskwiniowych, zalać do pełna 50% wódką (1 litr 40% wódki + szklanka spirytusu). Szczelnie zamknąć i odstawić na 8 tygodni w ciepłe miejsce, często potrząsając aż cukier się rozpuści. Nalewkę zlać, przefiltrować, rozlać do butelek, zakorkować i odstawić na kilka kolejnych miesięcy (najlepiej pół roku). Brzoskwinie z nalewki przełożyć do słoja, szczelnie zamknąć. Stanowić mogą one doskonały dodatek, np. do czarnej kawy.

{/akeebasubs}