Sportowym akcentem, którego zabrakło podczas niedawnej majówki, był turniej piłkarski organizowany ostatnio na orliku przy ul. Spacerowej, a wcześniej na stadionie przy ul. Śląskiej. Boiskowe zmagania miały różny charakter i różne nazwy, ale na dobre wpisały się w pejzaż Szczytna.

Do 1989 roku w Polsce i Szczytnie mieliśmy co najwyżej pierwszomajówki, czyli pochody ku czci. O dłuższym celebrowaniu początku maja można było tylko pomarzyć. Czasy jednak się zmieniły, przywrócono Święto Narodowe Trzeciego Maja, pojawiły się długie weekendy i trzeba było pomyśleć o wypełnieniu wolnego czasu.

GRALI O BECZKĘ PIWA

Jednym z takich pomysłów w Szczytnie była organizacja corocznych zmagań na stadionie przy ul. Śląskiej. Niekiedy przybierały one formę tylko jednego spotkania, innym razem organizowano turnieje. Na murawę wybiegali policjanci, duchowni, lekarze, wojskowi czy radni. W latach 90. ubiegłego wieku takie imprezy ściągały na trybuny (wyglądające inaczej niż dziś) setki osób – znaczna część kibiców musiała oglądać mecze w pozycji stojącej. Za piłką biegali wtedy m.in. księża: Wysocki (dzisiejszy dziekan), Molitorys, Rudoman czy lekarze: Drapała, Lipiński i Włodarczyk. Inny znany szczycieński lekarz, Jerzy Topolski, grał w zespole mundurowych – reprezentował w tamtych czasach jednostkę w Lipowcu. Honorowe kopnięcie zaliczał ówczesny dziekan ks. Józef Drążek, który na chwilę podwijał sutannę – i grę można było zacząć.{akeebasubs !*}

{/akeebasubs}{akeebasubs *}  – Było to mniej więcej tak, że mecze rozpoczynały się niedługo po głównej mszy w dużym kościele. Tłum ludzi przechodził wtedy na pobliski stadion – wspomina animator sportu Zbigniew Dobkowski, który z majowymi turniejami i spotkaniami związany jest praktycznie od początku. W roku 1995 rozegrano dla przykładu tylko jeden mecz, prowadzony właśnie przez Zbigniewa Dobkowskiego. Zespół lekarzy zremisował 2:2 z drużyną księży. Bohaterem ekipy duchownych był ks. Janusz Piaskowski, zdobywca obu bramek. W kościele w Wielbarku – wikariusz, na boisku- jeden z najszybszych i najsprytniejszych zawodników. Ksiądz Piaskowski został później proboszczem w Lesinach Wielkich, skąd parę lat temu przeniósł się do Mrągowa. Wspomniany mecz zakończył się remisem i teoretycznie potrzebna była dogrywka lub seria rzutów karnych. – Drużyny nie chciały żadnej dogrywki. Zgodnie uznały, że wynik nie krzywdzi żadnej ze stron – wspomina Zbigniew Dobkowski. Po meczu można było uzupełnić elektrolity, racząc się na boisku (oczywiście z dużym umiarem) pienistym trunkiem z beczki. Takie to były czasy…

MUROWANIE DOSTĘPU DO BRAMKI

Humorystycznych bądź dramatycznych akcentów nie brakowało podczas innych edycji imprezy. – Pewnego razu jedną z bramek zamurowano do połowy deskami, żeby trudniej było trafić – opowiada Zbigniew Dobkowski. – Ludzie to kupowali i było dużo śmiechu. Nasz rozmówca pamięta również sytuację, gdy jeden z grających lekarzy doznał złamania ręki.

Mecze na ul. Śląskiej na ogół rozgrywano na boisku pełnowymiarowym i na duże bramki, a w każdej z drużyn musiało znaleźć się jedenastu zawodników. Niekiedy był z tym problem i w związku z tym „duchownymi” zostawali na parę godzin: obecny dyrektor MOS-u Arkadiusz Leska oraz nauczyciel wychowania fizycznego i były piłkarz Paweł Cegielski.

CZASU NIE DA SIĘ COFNĄĆ

Co pewien czas grano także w poprzek boiska na bramki do piłki ręcznej, a od mniej więcej dekady turniej przeprowadzany jest na starszym ze szczycieńskich orlików, czyli tym przy ul. Spacerowej. Po drodze pojawiła się nawet, związana z gorszą aurą, wersja halowa. Zmagania przybierały różną nazwę – swego czasu był to Turniej Piłki Nożnej z okazji Rocznicy Wstąpienia Polski do Unii Europejskiej. Od parunastu lat drużyny uczestniczą w Turnieju Piłki Nożnej Służb Mundurowych i Pracowników Samorządowych z okazji Święta Konstytucji 3 Maja. Przed rokiem górą byli wojskowi z Lipowca. Od pewnego czasu można jednak odnieść wrażenie, że najważniejsze staje się właśnie „bycie górą”. Bramki padają ładniejsze, tempo stało się szybsze, walki na boisku jest więcej – ale czasami za dużo, stąd pokazywane w świątecznym turnieju czerwone kartki będące kiedyś czymś nie do pomyślenia. Zmienił się styl grania, zmienił się system rozrywek – stąd kibiców na turniejowych meczach znacznie mniej. – Brakuje takiej integracji – podsumowuje Zbigniew Dobkowski. – Brakuje mi też tych dawnych turniejów.

(gp){/akeebasubs}