KOLONIE I MAJĄTKI

Do Gromu należały liczne wybudowania (kolonie) i majątki. Powstawały one w wyniku separacji gruntów.

Z historii Gromu cz. 3
Grom. Pocztówka ze zbiorów M. Rawskiego

Jeśli chodzi o te majątki ziemskie, to udało mi się odszukać liczne, dotyczące ich ogłoszenia, jednak często nie da się ich przypisać do konkretnego majątku. Były to zazwyczaj duże gospodarstwa, które początkowo należały do szlachty. W późniejszym okresie nabywali je również zwykli ludzie. 25 listopada 1835 jedno z wybudowań zostało oficjalnie nazwane Grammer Abbau Nr 1.

W 1836 r. H. Burd chciał sprzedać swój majątek w Gromie. W jego skład wchodziło 6 włók 22 mórg gruntów. Liczył ponad 100 sztuk stada owiec, a w jego skład wchodziła karczma z prawem pędzenia gorzałki. {akeebasubs !*}

 

 

Aby zapoznać się z pełną treścią artykułu zachęcamy
do wykupienia e-prenumeraty.

{/akeebasubs}{akeebasubs *} W związku z wymienioną tu karczmą możemy się domyślać, że chodzi o posiadłość znajdującą się przy północno-wschodnim krańcu wsi, której zabudowania znajdowały się po lewej stronie drogi do Szczytna. W 1849 r. w lokalnym tygodniku urzędowym opublikowano ogłoszenie o sprzedaży należącego do Hoffmanna majątku, na który składało się 288 morgów ziemi, murowana gorzelnia (która działała jeszcze na początku XX w.) oraz karczma. W latach 70. i 90. XIX w. majątek ten należał już do von V. Pokrziwnitzkiego. Jego kolejnym właścicielem od końca XIX był  A. von Stabbert.

W 1846 r. zmarł Joseph Kunigk, właściciel majątku (Grammen Gut Nr 1, 2 i 24). Jego ojciec zajął się sprzedażą tego liczącego 8 włók 18 mórg majątku wraz z karczmą oraz martwym i żywym inwentarzem.

W latach 70. XIX w. właścicielem posiadłości leżącej w pobliżu Gromu i noszącej nazwę Georgensguth, był Jakob Maroska. Po I wojnie światowej majątek ten należał do Thimma.

OSADA NAD JEZIOREM

Ogłoszenie o sprzedaży posiadłości Hoffmana

31 października 1857 r. założono na Jeziorem Gromskim osadę Friderikenhain. W 1858 r. liczyła ona 3 dymy i prawie 7 włók. W latach 60. i 70. majątek ten należał do rodziny Montua. W 1871 r. Ottilie Montua z domu Porrmann owdowiała. W latach 80. XIX w. Friderikenhain był już prawdopodobnie własnością W. Prejawa, który w 1889 r. w opublikowanym przez siebie ogłoszeniu informował, że nie jest w stanie spłacić swoich długów oraz prosił o ich częściowe umorzenie. Miejsce to po drugiej wojnie światowej nazywano Jagiełkami.

Brak informacji na temat tego, co stało się z poszczególnymi majątkami w pierwszej połowie XX w. Zapewne często zmieniały właścicieli i ostatecznie zostały rozparcelowane. W 1939 r. Grom liczył 70 gospodarstw, z czego 31 o areale od 0,5 do 5 ha i 15 o areale od 20 do 100 ha. Wieś liczyła wówczas 800 mieszkańców.

Witold Olbryś{/akeebasubs}