Ławka idealna (niezależnie od przyjętego kryterium) to ta, której potrzebujemy w danej chwili. Każdy z nas wraz z upływem czasu, coraz bardziej będzie jej potrzebować. Ja już tego doświadczam, stąd ten tekst. Mam nadzieję, że zainspiruję samorządowców do działań przyjaznych seniorom, a owocem tego będą nowe ławki wzdłuż szlaków użytkowanych przez seniorów.

Długo nie odczuwałem upływu lat i swojego podeszłego wieku. Zmieniło się to, gdy pogorszył się stan zdrowia zakończony pobytem w szpitalu. Mniejsza sprawność fizyczna sprawia, że podczas spacerów po przejściu kilkuset metrów, rozglądam się za ławką. Patrząc teraz na świat z pozycji starszego człowieka o obniżonej wydolności organizmu zaczynam dostrzegać w przestrzeni publicznej problemy, których do tej pory nie zauważałem lub uważałem je za mało istotne. Podzielę się swoimi spostrzeżeniami z pozycji seniora w wieku podeszłym (65-74). Sądzę, że podobne posiadają starsi ode mnie seniorzy, czyli w wieku starczym (75-89) i sędziwym (90+).

Problem główny to mała liczba ławek.{akeebasubs !*}

{/akeebasubs}{akeebasubs *}  Poruszałem już to zagadnienie w KM nr 25 z 18.06.2020, ale istotnego postępu od tego czasu nie zauważyłem. Przykładem wzorowym jest rozmieszczenie ławek przy ścieżce wokół Jeziora Domowego Małego. Gorzej jest z rozmieszczenie ławek przy ścieżce pieszo – rowerowej wokół Jeziora Domowego Dużego, a szczególnie na terenie gminy wiejskiej. Jest ich za mało, przez co odległości pomiędzy nimi są znaczne i zniechęcają seniorów o mniejszej sprawności fizycznej do spacerów. Ale jest tam jedno miejsce atrakcyjne dla spacerujących, położone ok. 525 m na zachód od schodów z i do Kamionka. Jest to dobrze urządzone miejsce odpoczynku dla pieszych i rowerzystów, są tam miejsca siedzące, w tym także pod zadaszeniem, stojaki na rowery, ładny pomost z ławką oraz boisko do piłki siatkowej plażowej dla przyszłych seniorów i obecnych o dużej sprawności ruchowej.

Kształtowanie przyjaznej seniorom przestrzeni publicznej jest zadaniem dla samorządów. Pierwszym krokiem powinno być uświadomienie wagi zagadnienia „ŁAWKI”. Z tego powinien powstać pomysł dogodnego usytuowanie ławek, a później ich zakup oraz rozmieszczenie. Lokalizację ławek należy zaplanować w sposób uwzględniający trasy przemieszczania się osób starszych, przy których ze względu na stan zdrowia muszą robić przystanki w drodze z i do domu. Główne trasy przemieszczeń seniorów prowadzą do obiektów handlowych, przychodni lekarskich, poczty, cmentarza. Należy przestrzegać zasad wypracowanych przez fachowców od urządzania przestrzeni publicznych, a mianowicie: 1) zaleca się rozstaw ławek w odstępach maksymalnie 100 m, 2) przy ławkach powinna znajdować się twarda nawierzchnia pozwalająca na zatrzymanie się osoby na wózku inwalidzkim i dająca jej możliwość siedzenia obok swojego towarzysza, 3) zaleca się, aby, ławka miała oparcie i podłokietniki oraz odpowiednią wysokość dla osób, które mają problemy ze zginaniem kolan, czyli ergonomiczna: dobrze wyprofilowana, a więc nie za wysoka i nie za wąska, 4) w jej sąsiedztwie powinien znajdować się kosz na śmieci, 5) ławka powinna być wygodna i łatwa w utrzymaniu. Istniejące ławki w mieście są niewłaściwie utrzymywane, nie zauważa się śladów ich konserwacji (brak powłok ochronnych i ubytki). Obrazują to załączone zdjęcia.

Krzysztof Połukord

{/akeebasubs}