Wiosną posiadacze działek i ogródków przydomowych chcieliby jak najszybciej uzyskać własne wczesne warzywa. Wprawdzie w handlu w dużych marketach niemal przez całą zimę można zakupić świeże warzywa, ale ich smak w żadnym wypadku nie da się porównać z tymi wyprodukowanymi we własnych warzywnikach. Niektórzy nabywają je często z pewnymi obawami. I słusznie, bo w wielu wypowiedziach dietetyków i innych autorytetów żywienia podkreśla się, że te zakupione w dużych sklepach to sama chemia. O uprawie nowalijek bo tak określa się te najwcześniejsze warzywa można nawet pomyśleć już jesienią, stosując tzw. jesienny wysiew, ale pod warunkiem spodziewanej łagodnej zimy i wczesnej wiosny. Można wtedy wysiać szpinak, koper, marchew, pietruszkę, posadzić cebulę dymkę, szczypiorek. Wczesną wiosną po wzruszeniu ziemi warto okryć takie miejsca płaskim okryciem, co znacznie przyspieszy zbiór. Wiosenne nowalijki najszybciej można uzyskać uprawiając je w niskich i wysokich tunelach. Nie wszyscy jednak są posiadaczami takich urządzeń. Dla nich pozostaje więc produkcja nowalijek bezpośrednio w gruncie. W celu przyspieszenia zbioru nowalijek w tym przypadku można dodatkowo zastosować płaskie okrycie w postaci folii perforowanej bądź włókniny. Płaskie okrycia są dość tanie a w uprawie niektórych warzyw jak, np. sałata, rzeżucha, rzodkiewka, kapusta, kalarepa uzyskuje się podobny efekt przyspieszenia zbioru jak w tunelu niskim czy inspekcie. Wczesne zbiory z gruntu można uzyskać między innymi takich warzyw jak: cebula dymka, szalotka, szczypiorek, sałata, rzodkiewka, natka pietruszki (z zimujących roślin), koper, szparagi, rabarbar, szpinak. Wśród nowalijek największą popularnością cieszą się rośliny liściaste a zwłaszcza wczesne odmiany sałaty. Świeże, soczyste liście tych roślin mogą stanowić cenne uzupełnienie codziennego jadłospisu.
{akeebasubs !*}
Aby zapoznać się z pełną treścią artykułu zachęcamy
do wykupienia e-prenumeraty.
Spożywane w stanie świeżym zachowują wszystkie swoje właściwości odżywcze, dostarczają organizmowi wielu cennych witamin i soli mineralnych. Dużą ich zaletą jest także niska wartość kaloryczna. Ponadto odpowiednio dobrane odmiany mogą stworzyć z warzywnika atrakcyjną część działki. Z kolorowych odmian różnych sałat możemy bowiem stworzyć wdzięczne dla oka miejsce. Ale to już temat na inny artykuł. Wczesne odmiany sałaty najlepiej uzyskuje się z rozsady doniczkowej, zahartowanej, wyprodukowanej przez siebie (jej produkcję należało rozpocząć pod koniec lutego) bądź zakupionej u ogrodnika. Sadzi się ją do gruntu tak wcześnie, jak jest to możliwe. Podobnie postępuje się z wysianiem nasion. Zarówno wcześnie posadzona rozsada lub wysiane nasiona sałaty bardzo dobrze reagują na osłanianie zwłaszcza włókniną. Wartościowych jadalnych i smacznych roślin liściastych jest bardzo dużo. Dzisiaj pragnę zainteresować czytelników uprawą rośliny liściastej zwanej rukolą.
Uprawa i właściwości rukoli
Bardziej poprawna nazwa tej rośliny to rokietta siewna. Jest to gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny kapustowatych. W stanie dzikim rośnie w basenie Morza Śródziemnego, nad Morzem Czarnym w rejonie Bułgarii i Krymu, w Afryce w Republice Czad oraz w Azji Zachodniej na Kaukazie. Z tamtych terenów dotarła do większości rejonów świata. W Polsce rukola jest rzadko uprawiana, a szkoda, bo jej uprawa jest stosunkowo łatwa i udaje się w pełni w naszych warunkach klimatycznych. Rukola jest bogatym źródłem witaminy C i olejków eterycznych. Liście tej rośliny zawierają sole mineralne, żelazo oraz jod. W wielu rejonach świata liście wykorzystywane są do sporządzania sałatek, past, na kanapki, traktuje się ją jako roślinę przyprawową. Ma ona silny specyficzny dość ostry zapach i smak. Dlatego bardzo dobrze komponuje się jako dodatek do mdłych dań z owoców morza, awokado itp. Z nasion tej rośliny uzyskuje się olej. Rukola dorasta nawet do 75 cm. Nasiona wysiewać można bezpośrednio do gruntu przez cały sezon wegetacyjny na głębokość około 0,5 cm. Po wschodach należy siewki przerwać i pozostawić pojedyncze rośliny w odstępach około 10-15 cm, alby uzyskać okazałe rośliny. Zbiór liści jest możliwy już po 3-4 tygodniach. Liście roślin szybko odrastają, toteż można je zrywać wielokrotnie.
Stanisław Stefanowicz
POLECAM
Poncz domowy
Skład: butelka półwytrawnego białego wina, pół butelki czerwonego wina (może być domowej produkcji), 4 łyżeczki herbaty, cytryna, cukier.
Herbatę zaparzyć w 2 szklankach wrzątku. Cytrynę umyć, otrzeć z niej skórkę i wycisnąć sok. Połączyć oba wina z przecedzonym naparem herbaty. Do tego dodać sok i skórkę z cytryny. Posłodzić do smaku, wymieszać i podgrzać pod przykryciem, nie doprowadzając do wrzenia. Gorący poncz podawać w szklanej wazie bądź od razu w szklaneczkach.
{/akeebasubs}