Początki administracji leśnej na Mazurach sięgają XV wieku. W drugiej połowie XV wieku wybudowano strażnicę Puppen, od której nazwę przyjęła późniejsza osada Puppy/Spychowo.
POCZĄTKI
Strażnica ta dawała strażnikom leśnym schronienie. Stała się też miejscem służącym przygotowaniu puszczy do akcji osadniczej. Na przełomie XVII/XVIII wieku w Spychowie działał leśniczy, któremu podlegało pięciu strażników leśnych. W 1775 roku przeprowadzono wielką reformę leśną. W jej wyniku z rewiru Puppy utworzono Nadleśnictwo Puppy i Nadleśnictwo Chochół. Na początku XIX wieku nadleśniczym w Chochole był Müller. W wyniku kolejnych przekształceń Nadleśnictwo Chochół między rokiem 1824 a 1831 przestało istnieć. W 1846 roku leśniczym w Chochole był Johann Lessel. W 1852 roku zastąpił go Carl Ferdinand Fitte. Ponownie Nadleśnictwo Chochół wyodrębniono w 1855 roku. Liczyło wówczas 46988 mórg, a funkcję nadleśniczego pełnił Lentz. W obręb nadleśnictwa wchodziły następujące leśnictwa: Klon, Łuka, Chochół, Kobiel, Strusken, Sysdronheide i Babięta.
BUDOWY LEŚNICZÓWEK
Nielicznych wiadomości na temat tego, co się działo na terenie nadleśnictwa w drugiej połowie XIX wieku dostarcza nam szczycieński tygodnik urzędowy. W 1859 roku nadleśnictwo opublikowało ogłoszenie o sprzedaży budynku leśniczówki w Pożarach. {akeebasubs !*}
Aby zapoznać się z pełną treścią artykułu zachęcamy
do wykupienia e-prenumeraty.
Budynek miał być przez nabywcę rozebrany. W 1861 roku opublikowano ogłoszenie o przebudowie nowej leśniczówki w Sysdronheide. Koszt przebudowy miał wynieść 104 talary. W 1863 roku pojawiło się kolejne ogłoszenie o budowie nowej leśniczówki w Babienten. Koszt jej budowy miał wynieść 905 talarów i 14 srebrnych groszy.
NADLEŚNICZOWIE I LEŚNICZY
W 1868 roku z Nadleśnictw Puppy i Chochół wyodrębniono Nadleśnictwo Świętajno, które w 1871 roku nazwano Ratzeburg. W latach 60. nadleśniczym w Nadleśnictwie Chochół był Bock, następnie Gabriel, a w latach 70. Stosch, Vogelt i Taberbrück. W latach 80. funkcję nadleśniczego pełnił Eyser, a na przełomie lat 80. i 90. - Drovs. W okresie międzywojennym nadleśniczym był Schläbrige.
W 1939 roku Nadleśnictwo Chochół liczyło 6294 hektarów. Nadleśniczy Pistor zginął podczas II wojny światowej. Jego następcą został Otto Pischon. Funkcję leśniczych pełnili: Hans Sauer - Brzozowy Kąt, Karl Sievers - Faryny, Georg Mix - Chochół, Alfred Oppermann - Kopytko, Alfred Heinrich - Świętajno, nadleśniczy Alfred Oppermann - Rehhof (Sarna) i strażnik leśny Walter Baller - Gajówka Klon.
GOSPODARKA LEŚNA
W 1802 roku niedaleko Występu zabity został ostatni na Mazurach niedźwiedź. W XIX wieku rzadkim zwierzęciem był na terenie Nadleśnictwa Chochół jeleń. Jego pogłowie zaczęło rosnąć dopiero po I wojnie światowej. Wilk był traktowany jak szkodnik. W 1944 roku wilka upolowano pomiędzy Świętajnem a Jerutami.
W latach 50. i 60. XIX wieku pozyskiwane na terenie nadleśnictwa drewno było sprzedawane w gospodach w Opuklu, Świętajnie i Klonie, a pod koniec XIX wieku w gospodach Pilskiego, Braunna i Konopackiego w Rozogach.
WIZYTA HRABINY
W 1941 roku w siedzibie Nadleśnictwa Chochół zatrzymała się wraz ze swoją przyjaciółką Sissi Lehndorff hrabina Marion Dönhoff. Była to konna podróż z Olsztyna przez Sztynort, Dłużek, z którego do Chochołu dotarły w niedzielę 28 września. W swoich wspomnieniach hrabina opisała wrażenia z pobytu w Chochole w następujący sposób: Leśniczówka jest położona w bardzo odległym miejscu, na skraju długiej otoczonej lasami łąki. Księżyc w pełni góruje nad wszystkim, a jego poświata tworzy ponad unoszącą się mgłą świetlisty pomost, po którym nasze myśli wędrują ku Wschodowi. Marion Dönhoff była przedstawicielką jednego z najważniejszych wschodniopruskich rodów. Po wojnie stała się znaną działaczką na rzecz porozumienia Niemiec z państwami Europy Wschodniej. Była również redaktorem naczelnym oraz wydawcą i współwydawcą tygodnika „Die Zeit” oraz autorką ponad 20 książek.
PO WOJNIE
Pierwszym po II wojnie światowej nadleśniczym w Chochole był w latach 1945-1947 Antoni Gorczyński. Po nim w latach 1947-1954 funkcję tę pełnił Tadeusz Szulczewski, następnie w latach 1954-1956 Zbigniew Getschel. Ostatnim nadleśniczym w Chochole był Jerzy Elwertowski.
Historia Nadleśnictwa Chochół zakończyła się w 1972 roku. Wówczas to wraz z Nadleśnictwem Racibór zostało ono włączone w obręb Nadleśnictwa Spychowo. W latach 70. i 80. w budynkach byłego nadleśnictwa kwaterowała młodzież z Ochotniczych Hufców Pracy z Łodzi i Krakowa. Młodzież ta w trakcie swoich pobytów w Chochole wykonywała różne prace w okolicznych lasach.
Siedziba nadleśnictwa spłonęła w latach 80. XX wieku. Pozostała po niej tylko zbudowana w 1910 roku z pruskiego muru stodoła, w której obecnie odbywają się przedstawienia teatralne.
Witold Olbryś{/akeebasubs}