Lasy Złotych Gór zawsze stanowiły „ziemię obiecaną” dla kłusowników, zwalczanych przez państwo. Proceder nasilił się w ciężkich czasach po zakończeniu I wojny światowej.
Rok przed „pielgrzymkami”, w niedzielę palmową 1920 roku, w Złotych Górach po raz kolejny polowali dwaj młodzi kłusownicy z Ulesia 18 – letni Johann Nowodworski i 17 – letni Otto Kosiek. Doszło wtedy do strzelaniny z zaalarmowanymi leśniczymi: Albertem Giesem ze Złotej Góry, Fritzem Adamskim z Majnej Góry, Otto Reimannem z Zimnej Wody oraz gajowym Gustawem Napierskim z Wał. Gajowy Napierski, chcąc zmusić kłusowników do poddania się, krzyknął i strzelił do nich. W odpowiedzi strzał oddał Kosiek, trafiając w prawą stronę klatki piersiowej Napierskiego. Strzał Kosieka rozerwał pierś Napierskiemu tak mocno, że ten przewieziony do rodzinnego domu w Wałach zmarł po trzech godzinach wskutek ran i wykrwawienia. Podczas wymiany ognia z kłusownikami został ranny także leśniczy Adamski, który otrzymał strzał w żebra. Obydwaj kłusownicy zdołali uciec, wyrzucając po drodze broń do jednego z napotkanych oczek wodnych. Jednakże już niecałe dwie godziny później zostali aresztowani w Ulesiu przez żandarmów Sodisa z Puchałowa i Radtke’go z Muszak. Wszyscy w okolicy wiedzieli, że obydwaj zajmują się kłusowaniem i pierwsze podejrzenia padły właśnie na nich. Nie stawiali oporu, bo nie mieli już broni i byli zajęci czyszczeniem ubrań i butów.{akeebasubs !*}
Aby zapoznać się z pełną treścią artykułu zachęcamy
do wykupienia e-prenumeraty.
Zaraz po aresztowaniu Kosieka i Nowodworskiego szybko zawieziono powozem konnym do Wał, gdzie żyjący jeszcze Napierski rozpoznał ich jako tych, którzy dwie godziny wcześniej strzelali do niego w Złotych Górach. Następnie zabrano ich w Złote Góry, gdzie przy uczestnictwie leśniczych Giesego, Adamskiego i Reimanna przeprowadzono wizję lokalną. Krótko po osadzeniu w areszcie w Olsztynie Kosiek powiesił się na pasku od spodni. Nowodworskiego skazano na karę śmierci, zamienioną później na dożywocie. Nadleśnictwo Zimna Woda w miejscu śmiertelnego zranienia Napierskiego wystawiło pomnik w postaci głazu z napisem w języku niemieckim: „W wierności obowiązkowi † 28.3.1920 roku Gustav Napierski, państwowy gajowy, przez kłusowników”. Pomnik stoi do dnia dzisiejszego i przez upływające dziesięciolecia stał się symbolem leśników oraz … kłusownictwa w Złotych Górach.
Sławomir Ambroziak
Cdn.
Od Redakcji: Niniejszy fragment tekstu pochodzi z publikacji Sławomira Ambroziaka pod tytułem „Tajemnice Złotych Gór”, która ukazała się w „Roczniku Mazurskim 2019”.{/akeebasubs}