Wiele roślin ogrodowych wywodzi się od dziko rosnących okazów. Dotyczy to zwłaszcza warzyw. Duża ich liczba ma długą historię uprawy, a ich jadalne części są obecnie o wiele większe i bardziej aromatyczne od poprzedników. Taką drogę przebył również seler – podstawowe warzywo i zioło w polskiej kuchni. W Polsce w stanie dzikim seler można jeszcze spotkać na wyspie Uznam. Seler jest ogólnie dostępny w Europie, nic więc dziwnego, że jego zalety odkryto już bardzo dawno i wprowadzono do uprawy ogrodowej. Uprawia się obecnie seler bulwiasty oraz naciowy. O ile rezultaty uprawy selera naciowego są zazwyczaj zadowalające, to w przypadku bulwiastego już tak nie jest. Co zatem zrobić, aby doczekać się dużych, okrągłych gładkich kul selera? W dalszej treści postaram się udzielić na to pytanie odpowiedzi.

Uprawa selerów

W uprawie tego warzywa ważną rolę odgrywają następujące czynniki: jakość i wilgotność oraz odczyn gleby, nawożenie, sposób i głębokość pikowania, a potem sadzenia roślin. O powodzeniu uprawy decyduje nie tylko ziemia dostatecznie wilgotna, ale także żyzna i próchnicza. Ziemia ta powinna być zarówno wilgotna jak również przepuszczalna, czyli taka, żeby nigdy nie zamakała, bo seler może być narażony na gnicie. Dla selera najlepszym miejscem jest gleba wzbogacona w poprzednim roku obornikiem lub dobrze rozłożonym kompostem. Seler nie lubi ziemi kwaśnej, ani przewapnowanej. Najbardziej odpowiada mu ziemia o odczynie obojętnym. Seler jest zaliczany do warzyw ciepłolubnych, dlatego najlepszym terminem wysadzania do gruntu jest druga połowa maja, gdy ziemia zostanie dobrze ogrzana i przeminie niebezpieczeństwo majowych przymrozków. Lepiej selery posadzić, gdy jest ciepło, nawet na początku czerwca, bo wtedy rosną szybko, bez problemów. Selery posadzone wcześniej, nawet jeśli nie zmarzną, to źle się czują w chłodzie i mają tendencję do tworzenia pędów z kwiatami.

{akeebasubs !*}

Ponieważ większość działkowców woli kupować gotowe sadzonki na rynku lub u ogrodników, tematu uprawy tego warzywa nie będę omawiał. Jednak przy zakupie gotowych sadzonek zwrócimy uwagę, by były one niskie, krępe, silne i mające mocny system korzeniowy. W przypadku selera bardzo ważna jest głębokość sadzenia. Nie wolno tej rośliny sadzić zbyt głęboko, bo wtedy cała energia wzrostu pójdzie w liście i w korzenie, a nie w bulwę. Sadzonki selera należy sadzić na taką głębokość na jakiej rosły podczas produkcji rozsady. Potem, gdy podrośnie, górna część bulwy powinna wystawać ponad powierzchnię gruntu. Jeśli bulwa będzie zbyt głęboko, można odgarnąć wokół niej ziemię (np. łyżką), aby wyszła nieco na zewnątrz. Stopniowo podczas wzrostu można usuwać najstarsze zewnętrzne liście, odrywając je od bulwy. Nie wolno jednak odrywać ich w większych ilościach, a zwłaszcza wyrastających ze środka, bo dorodne liście dostarczają do części podziemnej najważniejsze dla rozwoju selera substancje. I jeszcze raz chciałbym zwrócić uwagę na to, by przez cały czas selery miały wilgotną glebę, zwłaszcza latem i jesienią.

Zbiór i przechowywanie selera

Jesienne chłody nie stanowią zagrożenia dla bulw tej rośliny i mogą one z powodzeniem pozostawić w ziemi dość długo. Trzeba jednak je wykopać przed nadejściem przymrozków. Większość liści należy odciąć, zostawiając tylko 2-3 listki najmłodsze ze środka. Korzonki odcinamy od bulwy w odległości około 1 cm. Najwłaściwsze miejsce przechowywania bulw selera to sucha piwnica i piasek, części zdrowych odciętych liści nie powinniśmy pozbywać się, gdyż pokrojone, ususzone, zamrożone bądź zasolone będą stanowić doskonałą przyprawę podczas zimy.

Stanisław Stefanowicz

{/akeebasubs}