Od 20 czerwca 1919 roku szczycieński batalion, jako 20. Rezerwowy Batalion Reichswehry im. grafa Yorka, pełnił funkcję straży granicznej przy południowej granicy powiatu szczycieńskiego. 1 października 1919 roku w związku z plebiscytem musiał opuścić Szczytno i został przeniesiony do Pasłęka.

PO PLEBISCYCIE

Od początku maja 1920 roku batalion nosił nazwę: I. (Jäger) Reichswehr Inf. Reg. 39 i wchodził w skład 39. Pułku Piechoty. Po zwycięskim dla Niemców plebiscycie wrócił do Szczytna i ponownie został skierowany na granicę, gdzie przejmował i kierował do obozów internowania pobite przez Polaków oddziały bolszewickie. Od 11 listopada 1920 roku batalion otrzymał nazwę: I. (Jäger) Bataillon Inf.-Rgt. 2. Do 1930 roku w Szczytnie stacjonował tylko sztab batalionu oraz 1. i 3. kompania strzelców. Natomiast 2. kompania strzelców i 4. kompania karabinów maszynowych stacjonowała w Olsztynie. Sztab i stacjonujące w Szczytnie kompanie kontynuowały tradycje 1. (Wschodniopruskiego) Batalionu Strzelców imienia Grafa Yorcka von Wartenburga. Natomiast 2. kompania przyjęła tradycje 150. Warmińskiego Pułku Piechoty, a 4. kompania (MG) - 151. Warmińskiego Pułku Piechoty.

STRZELCY MYŚLIWYMI

W wyniku zakazów związanych z traktatem wersalskim ograniczone zostały dotychczasowe silne związki batalionu ze służbą leśną.{akeebasubs !*}

{/akeebasubs}{akeebasubs *}  Służący w Szczytnie żołnierze w nawiązaniu do strzeleckiej tradycji na szarym mundurze nosili pagony z zielonymi numerami pułkowymi oraz zielone wypustki i sznur na czapce, naramiennikach i patkach kołnierza. W tym czasie w Reichsweherze służyli wyłącznie ochotnicy. W trakcie służby uczyli się oni również umiejętności, które mogły być przydatne również poza wojskiem. W Szczytnie żołnierze przechodzili szkolenie leśne oraz uczyli leśnych komend. Prawie wszyscy oficerowie oraz część podoficerów i strzelców zajmowała się myślistwem. Batalion od końca XIX wieku dzierżawił dla oficerów obwód łowiecki, który rozciągał się od Młyńska do wschodniego brzegu Jeziora Wałpusz, leśniczówki Wykno i drogi do Olszyn. 30 listopada 1922 roku w leśnictwie Kulka jeden z myśliwych upolował największego w Prusach Wschodnich dzika. W maju 1935 roku oficer upolował w leśnictwie Drygały wilka. Większe ćwiczenia odbywały się na poligonie w Orzyszu, a później również na poligonie w Stabławkach.

SZTANDAR W TANNENBERSKIM POMNIKU

31 sierpnia 1924 roku delegacja szczycieńskiego batalionu wzięła udział w wmurowaniu kamienia węgielnego pod pomnik bitwy pod Tannenbergiem. Przedstawiciele batalionu wzięli również udział otwarciu pomnika w dniu 18 września 1927 roku. 25 sierpnia 1929 roku feldmarszałek von Mackensen odsłonił we wnętrzu pomnika tannenberskiego 60 pomników i tablic upamiętniających poszczególne pułki i bataliony biorące udział w bitwie pod Tannenbergiem. Wśród nich znalazła się tablica z brązu poświęcona szczycieńskiemu batalionowi strzelców. 28 maja 1933 roku w wieży sztandarowej tannenberskiego pomnika zawisła między innymi replika sztandaru szczycieńskich strzelców. 7 sierpnia 1934 roku batalion wziął udział w uroczystościach pogrzebowych P. von Hindenburga. 24 kwietnia 1927 roku sztandar szczycieńskich strzelców wraz z innymi sztandarami byłego I, XVII i XX Korpusu Armijnego został umieszczony na zamku w Królewcu, gdzie spłonął w 1944 roku.

Witold Olbryś

cdn.{/akeebasubs}